حقوقی

فرق فسخ باانفساخ واقاله

یکی از اثار عقود الزام اور بودن انهاست که ماده ٢١٩ق.م.به ان اشاره کرده است(عقودی که برطبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائم مقام  انها لازم التباع است مگر اینکه به رضای طر فین اقاله یا به علت قانونی فسخ شود)پس اصل بر لازم بودن عقود است مگر اینکه جایز بودن ان ثابت شود

مفهوم فسخ:برهم زدن معامله وعقد بر اساس مجوز قانونی که یکی از دو طر ف معامله در دست دارد(پس فسخ نوعی ایقاع است چون اراده یک طرف عقددر ان موثر است درحالی که اگر عقد بود باید اراده ی دو طرف در ان موثر می بود)نکته دیگر اینکه این فسخ نوعی حق است وهرحقی قابل اسقاط است پس حق فسخ قابل اسقاط است ازموارد فسخ میتوان ازخیارغبن وخیار عیب و...نام برد

اثر فسخ:اثر عقد یا ایقاع را ازبین می برد این ازبین بردن اثار اززمان فسخ است نه از زمان شروع عقد یا ایقاع _براساس ماده۴۵٩وق.م٢٨٧

مفهو م انفساخ:انحلال یا ازبین رفتن عقد به خودی خود که یا فهری است یا به حکم قانون-منشاء انفساخ می تواند قهری یا به تراضی باشد . مثال برای قهری:حجر هریک ازطرفین درعقود جایز . انفساخ به تراضی :شرط فاسخ 

مفهوم شرط فاسخ:عبارت است از تراضی طرفین درباره انفساخ احتمالی عقد در اینده.مثلا طرفین شرط کنند که عقد در زمان معین بدون اراده طرفین فسخ شود

فرق فسخ با انفساخ:فسخ:وجود یک اراده -انفساخ:عدم وجود اراده

اقاله هم نوعی فسخ است.با این تفاوت که اقاله به تراضی  وتمایل طرفین معامله است که هردو طرف خواهان فسخ  عقد لازم  هستند وبنا به قولی می توان گفت اقاله عقد است واین فسخ بدون هیچ گونه شرط قبلی است

نویسنده : روح اله واعظ : ٥:۳٦ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٩ بهمن ،۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم